Parafia pw. Św. Maksymiliana Kolbego w Tarnowie

Róże Różańcowe

Róże Różańcowe

Paulina Jaricot

Żywy Różaniec to forma modlitwy różańcowej zainicjowana przez Paulinę Jaricot w 1826 roku, która za jej życia rozprzestrzeniła się na całą Francję i przyjęła się w wielu krajach świata. W Polsce pierwsze koła Żywego Różańca zostały założone pod koniec XIX wieku. Od samego początku Żywy Różaniec wspiera swoimi modlitwami misje katolickie, obecnie według intencji wyznaczanych prze papieża (papieskie intencje misyjne).

Początki Żywego Różańca sięgają roku 1826. Założyciela Dzieła Rozkrzewiania Wiary Paulina Jaricot pragnęła ożywić modlitwę różańcową. Zaczęła organizować „piętnastki” – grupy piętnastu osób, z których każda zobowiązywała się do rozważania i odmawiania jednej tajemnicy dziennie, otrzymanej drogą losowania. W ten sposób członkowie Żywego Różańca zjednoczyli się w modlitwie ze wszystkimi ludami świata. „Piętnaście węgli: jeden płonie, trzy lub cztery tlą się zaledwie, pozostałe są zimne – ale zbierzcie je razem, a wybuchną ogniem! Oto właściwy charakter Żywego Różańca.” Oficjalnej aprobaty dla Żywego Różańca udzielił papież Grzegorz XVI już po 6 latach od jego założenia. Od momentu wprowadzenia przez papieża Jana Pawła II nowej części różańca (tajemnice światła) każda Różą Żywego Różańca liczy nie 15 ale 20 członków.

Zmiana tajemnic różańcowych połączona z krótkim rozważaniem oraz modlitwami do św. Maksymiliana odbywa się w każdą pierwszą środę miesiąca na nowennie o godz. 17:45 przed Mszą św. wieczorną.

{accordion}129:130{/accordion}